Ο «νονός» της Άλγεβρας….
Ο Αμπού Αμπντουλάχ Μοχάμεντ ιμπν Μουσά αλ-Χουαρίζμι (Αλ-Khwarizmi) ήταν Πέρσης μαθηματικός, αστρονόμος και γεωγράφος, στον Οίκο της Σοφίας στην Βαγδάτη. Eνα από τα κείμενα του μαθηματικού αυτού –που έζησε γύρω στο 800μ.χ. -, με το όνομα «Κιταμπ αλ-τζαμπρ» , θεωρείται από τους θεμέλιους λίθους της σύγχρονης άλγεβρας. Από αυτό το κείμενο έχει πάρει και το όνομα της η Άλγεβρα, και περιλαμβάνει –μεταξύ άλλων και τις γνωστές μας τεχνικές όπως η αφαίρεση και η μεταφορά όρων στο άλλο μέρος της εξίσωσης .
και ο …«πατέρας»
Ο άνθρωπος που έκανε το μεγάλο βήμα για την εξέλιξη της αλγεβρικής σκέψης ήταν ο Διόφαντος, τον 3ο αιώνα π.Χ. Στο βιβλίο του με όνομα «Αριθμητικά», ένα από τα γνωστότερα επιστημονικά συγγράμματα, ο Διόφαντος παρουσιάζει μια σειρά προβλημάτων τα οποία και λύνει, με έναν τρόπο που παραπέμπει σε Άλγεβρα. Αυτός πρώτος έδωσε όνομα στην ποσότητα που ψάχνει να βρει, δημιούργησε για πρώτη φορά τον γνωστό μας «άγνωστο Χ» και έφτιαξε τις μαθηματικές εξισώσεις.(η χρήση βέβαια του συγκεκριμένου γράμματος για τον άγνωστο, έγινε πολύ πολύ αργότερα στην σύγχρονη άλγεβρα από τον Ρενέ Ντεκάρτ (τον γνωστό μας Καρτέσιο)
Πολύ αργότερα , κατά τον 16ο αι., το έργο του Διόφαντου έγινε γνωστό και άρχισαν να δημοσιεύονται μεταφράσεις των Αριθμητικών. Από τους νεότερους μαθηματικούς ο Euler μελέτησε Διόφαντο και έδωσε παρόμοιες λύσεις με αυτόν στις εξισώσεις του. Έπειτα η άλγεβρα και η ανάλυση διαδόθηκαν στην Ιταλία μέσω κυρίως του Leonardo της Πίζας (του γνωστού Fibonazzi), ο οποίος μετέφερε πολλές γνώσεις από τα ταξίδια του στην Ανατολή και φθάσαμε στην σύγχρονη Άλγεβρα.
Οι «πρόγονοι»
Πριν από τον Διόφαντο η Άλγεβρα και η επίλυση διαφόρων μορφών εξισώσεων είχε εμφανιστεί και στους :
- Βαβυλώνιους
- Αιγύπτιους
- Κινέζους
- Ινδούς
Και βέβαια στην Ελλάδα υπήρξαν οι προγενέστεροι του Διόφαντου, όπως ο Ευκλείδης, ο Θυμαρίδας, ο Νικομήδης κ.α.
Όταν πέθανε ο μαθηματικός Διόφαντος, οι μαθητές του, κατόπιν δικής του επιθυμίας, αντί άλλου επιγράμματος για τον τάφο του, έγραψαν ένα γρίφο :
Διαβάτη, σε αυτόν τον τάφο αναπαύεται ο Διόφαντος. Σε εσένα που είσαι σοφός, η επιστήμη θα δώσει το μέτρο της ζωής του. Άκουσε. Οι θεοί του επέτρεψαν να είναι νέος για το ένα έκτο της ζωής του. Ακόμα ένα δωδέκατο και φύτρωσε το μαύρο γένι του. Μετά από ένα έβδομο ακόμα, ήρθε του γάμου του η μέρα. Τον πέμπτο χρόνο αυτού του γάμου γεννήθηκε ένα παιδί. Τι κρίμα, για το νεαρό του γιο. Αφού έζησε μονάχα τα μισά χρόνια από τον πάτερα του, γνώρισε την παγωνιά του θανάτου. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Διόφαντος βρήκε παρηγοριά στη θλίψη του, φτάνοντας στο τέλος ζωής του
Επίγραμμα από την Παλατινή ανθολογία (500 μ.χ)
Για την λύση του γρίφου
